DENEMELERİM

Başkası yapıyorsa ben de yapabilirim!

Tehlike bir cümledir:

“Başkası yapabiliyorsa ben de yapabilirim!”

Bir kere “başkası” ibaresi ile başlar…

Başkası; benden farklı birisi… Hayatı, inançları, şartları benden illa ki farklı birisi…

Farklı olması nedeniyle de yapacaklarının niteliği, niceliği farklı birisi…

Cümle, “yapabiliyorsa” ile devam eder…

Giyinebiliyorsa, gezebiliyorsa, yiyebiliyorsa…

Ya da sabredebiliyorsa, çaba sarf edebiliyorsa, başarıdan başarıya koşabiliyorsa…

Bu fiilde saklı bir özenme vardır. Biraz daha fazla kullanıldığında özenmenin de ilerisi aşırı gıpta veyahut kıskanma hali saklıdır “yapabiliyorsa” ibaresinde…

Ardından cümle “ben de” ile devam eder.

O giyinirse, gezerse, yer içerse neden olmasın? Ben neden tüm bunları,… hislerini saklar bu “ben de”…

Sanki istemekten fazlası saklıdır bu “ben de” de.

Bu “ben de” ifadesini fazla kullanan insan benim de hakkım var başarmaya, yaşamaya, gezinmeye der gibidir.

“Bana ne, bana ne” diye ağlayan çocuğu andırır insan bu ibareyi çokça kullandığında…

Nihayet cümle “yapabilirim” ile biter…

Onun yaptığını yapmaya gücüm yetmese de, benim yaşantımı aşsa da, belki bana aykırı olsa da artık umurumda değil!

O yaptı ya; o halde ben de yapmalıyım!

Nasıl olur da yapamam!

Nasıl olur da onun kadar başarılı olamam!

Aman Allah’ım! “Başkası yapıyorsa ben de yapabilirim” cümlesinin içinde nasıl da dipsiz bucaksız çukurlar gizlidir… İnsanı nereye sürüklediği bilinmeyen bu çukurdan kurtulmak için;

“Bu aciz halimle elimden geleni yapıp işimin başını da sonunu da Rabbime emanet ettim,”

demek gereklidir…

Acizliğini kabul eden kul, Rabbi katında kulların en kıymetlisidir.

Eksikliğini, zayıflığını kabul edip yaptığı tüm işleri başından sonuna Rabbine emanet eden kul, her şeyi tek başına başardığına inanan kulun yanında galibiyetlerin en büyüğünü hak etmiştir…

Her işinde elinden geleni yapacak kadar çaba gösterip, bir de her nefes alış verişinde Rabbiyle içli dışlı olmayı bilen kulun alacağı en büyük mükafat iman ve tevekkülle dolu bir kalp ve safi bir zihin olacaktır…

Böyle sağlam bir kalp ve zihinle yaşayan bir kulun da ömrü boyunca yapmak istediği tek şey Rabbini razı etmek olacaktır…

O halde ey Rabbim! Ne olur, sen benden ve tüm inananlardan razı ol!

Amin….

Please follow and like us:

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir