İnsanın her hali
Kocamın bana verdiği son harçlığı dayanamayıp yetim ve fakir bir talebeye verdim. Bir kez daha cebimde üç kuruş para olmadan yollarda yürüyorum; ama sanki yollar akarsu olmuş, beni bir kayığa koymuş ve suda gezintiye çıkarmışlar. Kendimi öyle hafif öyle rahatlamış hissediyorum. Telefonumun çalmasıyla hayallerimden uyanıyorum. “Zıırr…” Olamaz, benim adam arıyor. İçine mi doğdu …
Sevgili kızım. Az önce evimizin bahçesinde oturmuş çiçeklerle sohbet ederken geldi postacı. “Kanada’dan size mektup var,” dedi sevinçle. O bile biliyordu mektubunu beklediğimi. Mektubun üstünde ismini görür görmez bir sevinç çığlığı attım ve hızla odama geçip mektubunu okumaya başladım. Mektubunda Kanada’nın nasıl bir yer olduğundan ziyade kadın olmanın sandığından daha zor olduğundan, annelik, eşlik, ev …
Günlerden Pazartesi. Haftanın ilk ve en sevdiğim günü. “Din dan don!” Zil çalıyor; eşim gelmiş olmalı. Kapıya koştum ve kapıyı açtım; yüreğimi açtım bugünüme, yarınıma… “Hoş geldin.” Eşimin yüzünde tuhaf bir gülümseme. “Hoş bulduk,” demedi bile. Zorlamıyorum. Az sonra anlatır nasıl olsa… Eşofmanlarını giyen eşim zoraki gülümseyerek bana geliyor. “Canım gel seninle bir …