Bazen pişmanlık duyar insan. Kusurunu ya da günahını hatırlayınca. “Öyle yapmasaydım, oraya gitmeseydim,” ah, nasıl oldu da… Bu cümlelerin sayısı arttıkça umutsuzluğa düşer… Helal etmez ki istesem de… Rabbim affetse bile ben, kendimi affedemem… Pişmanlık derinleştikçe öfkeye dönüşür… Karşımızdakine, kendimize… Bazen hüzünlenir insan… Vefat eden bir dostunu hatırladığında… Geçmişini ya da kaybettiklerini anımsadığında… Gözleri yaşla …
